شکرانه
به چه نامت بخوانمت که خدا به نظر زیباترین آن است.
خدایا… باز هم در سختترین روزها یادم آوردی که وقتی همهی دلخوشیها میروند، تو میمانی…
یادم آوردی هرچه را از تو بخواهم، زیباتر از آنچه تصور کردهام به دستانم میسپاری.
چه بزرگی تو… و چه کوچکند تمام نگرانیها وقتی تکیهگاهم تویی.
برای بودنت، برای همیشه بودنت، بینهایت شکر. 🤍
۷ مهر
ساعت ۱۵
+ نوشته شده در چهارشنبه هشتم مهر ۱۴۰۵ ساعت 19:25 توسط امین
|
آتش بگیر تا که بدانی چه میکشم