تنها و بی کس و غمگین در گوشه ای فتاده شقایق

 

از بی وفایی دنیــا جانـش به لـب رسیده  شقــایق

 

 

گل برگـــهای سـرخــــش اکـنون چه زرد گــشـته

 

رنگی به رخ نـدارد از بس کـه درد دیده شقـــایـق

 

 

چشــــمان بی فــروغــش خشکــیده بــر در بـاغ

 

شایــــد کــه باغـــــبانی آید رســــد به فــریاد

 

 

اما چـــــه خـــوش خــیالی دارد شقــــایق مــا

 

زیــرا کــه باغــــبانی هــــر گز نیـــاید  ایــنجا

 

 

بی چــاره غــــرق رویاست امیـــدوار و خـســته

 

لبخنــــد بر لبـــش هـست اما دلـش شکـسـته

 

 

با اینکــه فــــصل پاییــــز از باغ رخـت بسـته

 

از قـلب این شقــــایق فــصل خــزان نــرفـته

 

 

اما شقــایق ایــنجا خـوشحال و شادمان اسـت

 

زیرا یکی به او گفت در قلب عاشقـــــان اسـت