وقتی به یاد گذشته ها سرشک غم و حسرت گونه هایت را جولانگا سرسره بازی کودکانه خویش قرار میدهد

و گاه و بی گاه آه سردی از درون گر گرفته ات بر می آید

و دیدگانت به دور دستها خیره می شود

و آرزو های به دل مانده را مرور میکنی

و خاطرات خوش کودکی در ذهنت تداعی میشود ...

چاره ی کار چیست ؟!!!

! جز سکوت و فراموشی ؟!!!

 ۸/۸/۸۸

پ . ن : کاش جای ۸/۸/۸۸ ، ۶/۶/۶۶ یا اصلا ۷/۷/۷۷ بود . شاید ... .