در نمایشنامه ی زندگی

انسانها عروسکهای خیمه شب بازی اند

در دستان عروسک گردان تقدیر

میگن :"دنیا گذر آرزوهاست"

اما به عقیده من کاملا" اشتباهه

چون دنیا گورستان آرزوهاست

با سنگ مزاری از جنس دل

وقتی به یاد گذشته ها سرشک غم و حسرت گونه هایت را جولانگا سرسره بازی کودکانه خویش قرار میدهد

و گاه و بی گاه آه سردی از درون گر گرفته ات بر می آید

و دیدگانت به دور دستها خیره می شود

و آرزو های به دل مانده را مرور میکنی

و خاطرات خوش کودکی در ذهنت تداعی میشود ...

چاره ی کار چیست ؟!!!

! جز سکوت و فراموشی ؟!!!

 ۸/۸/۸۸

پ . ن : کاش جای ۸/۸/۸۸ ، ۶/۶/۶۶ یا اصلا ۷/۷/۷۷ بود . شاید ... .

دوست خواهم داشت

 عشق خواهم ورزید

 مهربانی را به گیسوان وحشی دخترک گل فروش سنجاق خواهم کرد

 و به امید رهایی خیره به آسمان چشمانت می نگرم

 تا آزادی ای را که با نگاهت از من ربودی ، به من بازگردانی

پ . ن :در طریق عشقبازی امن و آسایش بلاست  .... ریش باد آن دل که با درد تو خواهد مرهمی

۲۶ - ۶ - ...

زندگی پرده های نمایشنامه ایست با پایانی مبهم

و برای درک پایان ناگزیر به تماشای پرده های آن یکی پس از دیگری هستیم که در کنار هم معنا و مفهوم پیدا خواهند کرد

و مرگ تجلی زیبا ترین پرده و رهایی از زندانیست به اسم زندگی